Debaty sejmowex906 Kadencja

Interpelacja w sprawie niektórych problemów związanych z polskim członkostwem w nowej Unii Europejskiej (od Traktatu z Maastricht z 1992 r.)

   Szanowny Panie Ministrze! Niestety, informacja publiczna o sprawach UE kierowana do społeczeństwa jest niedostateczna. Jednak nawet w starych krajach unijnych obywatele nie mają dobrego rozeznania w tej dziedzinie. Dlatego znany analityk brytyjski napisał niedawno: ˝Dla większości ludzi Unia Europejska to wciąż jeszcze obca idea˝ (zob.: Dick Leonard ˝Przewodnik po Unii Europejskiej˝, wyd. 2, Warszawa 2003 r., strona 281).    Mając powyższe na uwadze, proszę uprzejmie na podstawie art. 192 ust. 2 regulaminu Sejmu RP o udzielenie odpowiedzi na następujące pytania:    1. Czy członkostwo w nowej UE pozbawi Polskę niepodległości i suwerenności prawnej, kreując w Polsce ponad zwierzchnią władzą Narodu Polskiego, ustanowioną w art. 4 ust. 1 Konstytucji RP, nadrzędną władzę fikcyjnej zbiorowości ˝Narodu Europejskiego˝ sprawującego suwerenność w Polsce za pośrednictwem rzeczywistych instytucji unijnych utworzonych przez traktaty pierwotne wymienione w art. 1 traktatu akcesyjnego z 16 kwietnia 2003 r. (Komisja Europejska, Rada UE, Parlament Europejski, Europejski Trybunał Sprawiedliwości, Europejski Bank Centralny itd.)?    2. Jakie narody i jakie państwa członkowskie będą dominować przy podejmowaniu decyzji w wymienionych wyżej centralnych instytucjach UE?    3. Czy umowa UE będzie raczej związkiem wolnych i równoprawnych państw i narodów członkowskich? Z czego wynika wolność i równoprawność państw oraz narodów członkowskich nowej UE? Na jakich obszarach rzeczywistości społeczno-kulturowej będzie przejawiać się owa wolność i równoprawność?    4. Czy i w jaki sposób Rząd RP zabezpieczył w traktacie akcesyjnym polskie interesy majątkowe, kulturowe i polityczne (art. 116 ust. 1 niemieckiej Ustawy Zasadniczej) przed niemieckimi żądaniami rewindykacyjnymi i odszkodowawczymi oraz przed niemiecką agresją prawną, które są zawarte implicite w oficjalnym stanowisku Federalnego Rządu RFN odmawiającym expressis verbis uznania legalności aktu wysiedlenia ludności niemieckiej z Polski do Niemiec i aktu konfiskaty jej mienia w Polsce w latach 1945-1947, oraz są zawarte w niemieckiej praktyce poboru rekruta spośród obywateli polskich z terenu polskich Ziem Odzyskanych w czasie ich pobytu na obszarze RFN, którzy są potomkami zrepolonizowanych autochtonów, co po 1945 r. optowali na rzecz narodowości polskiej i otrzymali polskie obywatelstwo, podczas gdy ich zniemczeni ziomkowie razem z Niemcami etnicznymi zostali repatriowani do Niemiec, oraz są zawarte w niemieckiej praktyce urzędowej wydawania tej kategorii obywateli niemieckich paszportów, oraz które są wyrażane explicite (żądania odszkodowawcze i rewindykacyjne) przez przedstawicieli różnych niemieckich NGO, np. przez przedstawicieli Fundacji Pruskiej Związku Przesiedleńców itd., a nawet przez premierów niektórych krajów związkowych RFN, np. przez premiera Bawarii?    5. Czy Międzynarodowy Instytut Poczdamski, którego celem byłoby studiowanie konsekwencji Układów Poczdamskich z 2.VIII.1945 r. oraz ich wpływu na ukształtowanie się trwałych pokojowych stosunków międzynarodowych w naszej części kontynentu, tak jaskrawo różniących się od permanentnie wrogich stosunków granicznych przed 1 września 1939 r., których konsekwencją była agresja zbrojna mocarstwa niemieckiego przeciwko większości narodów Europy oraz niemieckie zbrodnie przeciwko ludzkości w bezprecedensowej skali, nie powinien zostać utworzony przez Polskę, Czechy i Rosję oraz Wielką Brytanię i USA we Wrocławiu pod auspicjami ONZ, w której zostały zdeponowane Układy Poczdamskie z 2.VIII.1945 r.? Czy zamierzone przez Rząd RP członkostwo Polski w nowej UE uniemożliwia działania dyplomatyczne w tej dziedzinie (inicjatywa założycielska odnośnie Międzynarodowego Instytutu Poczdamskiego)?    6. Czy instrumenty ekonomiczne, stosowane przez nową UE w postaci ˝kwotowania˝ polskiej produkcji przemysłowej i rolniczej, nie są dowodem odejścia od idei wolnego rynku i rozwoju gospodarczo-kulturowego w UE nowych krajów członkowskich, wcześniej ˝przerobionego˝ na terenie byłej NRD przez UE, oraz dowodem istnienia tamże tendencji do utrwalenia ekonomicznej dominacji bogatych krajów członkowskich ˝piętnastki˝ (w większości dawnych krajów kolonialnych), gdyż wspomniane i inne instrumenty ekonomiczne UE de facto uniemożliwią rozwój gospodarczy i kulturalny Polski w ramach członkostwa unijnego, a polityka przystosowywania prawa i gospodarki polskiej do prawa i gospodarki unijnej po 1997 r. prowadzona pod dyktando Komisji Europejskiej już spowodowała głęboki i długotrwały kryzys finansów publicznych, odprzemysłowienie kraju i wzrost bezrobocia oraz likwidację w sensie prawnym polskiej rentownej własności w bankowości i przemyśle, którą zagarnęli prywatni i państwowi właściciele zagraniczni, a obecnie kieruje się na likwidację polskiej własności na popegeerowskich gruntach rolnych, które zamiast trzymać w rezerwie dla polskich rodzin chłopskich biurokracja centralna w Warszawie chce oddać zagranicznym kolonistom?    7. Czy społeczeństwo polskie było poinformowane przed referendum akcesyjnym (7-8.VI.2003 r.) o tym, że członkostwo Polski w nowej UE jest równoznaczne z utratą niepodległości i suwerenności prawnej polski na rzecz wymienionych w punkcie 1. nadrzędnych instytucji UE oraz jest równoznaczne z negatywnymi konsekwencjami gospodarczymi i kulturowymi i własnościowymi wspomnianymi w punkcie 6.?    8. Czy trwały stosunek stowarzyszeniowy Polski z nową UE bez perspektywy członkostwa w tej sui generis konfederacji zachodnioeuropejskiej nie powinien zastąpić relacji politycznej ustanowionej w traktacie akcesyjnym z 16 kwietnia 2003 r.?    Z wyrazami szacunku    Poseł Janusz Dobrosz    Wrocław, dnia 28 lutego 2004 r.